Aktywność jako lek na samotność i wycofanie społeczne

Aktywność jako lek na samotność i wycofanie społeczne

Samotność i wycofanie społeczne dotykają każdego człowieka na różnych etapach życia. Nie ma znaczenia, czy ktoś jest młody, czy stary – te stany nie wybierają; mogą pojawić się zarówno w młodości, jak i na emeryturze. Często myślimy o samotności jako o braku ludzi wokół, ale to przede wszystkim poczucie wewnętrznego odizolowania i braku zrozumienia. Wycofanie społeczne staje się wtedy mechanizmem obronnym – ucieczką w bezpieczną, ale pustą przestrzeń własnych myśli.

Skutecznym lekiem przeciwdziałającym tym stanom jest szeroko rozumiana aktywność.

 Aby lepiej zrozumieć sens tego tematu, należy odpowiedzieć sobie na pytania:

1. Co rozumiemy pod pojęciem aktywności?
2. Jakie są kluczowe rodzaje aktywności?

Co rozumiemy pod pojęciem aktywności?

Aktywność to każde celowe działanie, które angażuje nasze zasoby: fizyczne (ruch), umysłowe (intelekt) oraz społeczne (relacje). Dzięki niej przerywamy stan bierności i zaczynamy realnie oddziaływać na otoczenie. Nie chodzi wyłącznie o sport, ale o wszystko, co nadaje strukturę dnia, przywraca poczucie sprawstwa i pozwala na nowo wejść w interakcję ze światem.

Kluczowe rodzaje aktywności

Aby skutecznie walczyć z izolacją, warto zadbać o różne formy zaangażowania:

• Aktywność fizyczna: To najprostszy sposób na poprawę biologicznego stanu organizmu. Może to być spacer, praca w ogrodzie, gimnastyka, joga czy basen. Ruch obniża poziom stresu i poprawia samoocenę, dając nam poczucie kontroli nad własnym ciałem.
• Aktywność społeczna: Polega na nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji. Może to być spotkanie z dawnym znajomym, ale też cenne „mikro-interakcje”, jak krótka rozmowa z sąsiadem czy ekspedientką. To one budują fundament poczucia przynależności do wspólnoty.
• Aktywność intelektualna i hobbystyczna: Angażowanie umysłu w naukę czegoś nowego (kursy, czytanie, rozwiązywanie zagadek) lub powrót do dawnych pasji (malowanie, majsterkowanie). Pozwala to skutecznie przekierować uwagę z trudnych emocji na konkretne, satysfakcjonujące zadanie.
• Aktywność obywatelska i wolontariat: Działanie na rzecz innych. Pomaganie daje silne poczucie bycia potrzebnym, co działa jak naturalny „antybiotyk” na poczucie izolacji i zbędności.

Każdy, nawet najmniejszy krok podjęty w stronę aktywności, jest sygnałem dla nas samych, że świat zewnętrzny wciąż jest dostępny, a my mamy w nim swoje ważne miejsce.

Krzysztof Tumidajewicz

ukończył studia AWF Katowice na Wydziale Zarządzania jak również studia podyplomowe Trener Mentalny w Sporcie. 

Jest trenerem piłki nożnej, futsalu, trenerem mentalnym w sporcie i trenerem personalnym. 

Uczestniczy w konferencjach i warsztatach organizowanych przez AWF, PZPN, STPN. 

Od dwóch lat prowadzi zajęcia dla Seniorów z cyklu „Gimnastyka dla Seniorów” w OPS Gliwice. 

Zajęcia prowadzone w ramach projektu “Active Ageing - Aktywne starzenie się”.